‌‌باران بانو

غروب جمعه رسیده ست و باز تنهایی

غروب این همه غربت چرا نمی آیی؟

زمین به دور سرم چرخ می زند پس کِی

تمام می شود این روزهای یلدایی؟

کبوترانه دلم را کجا روانه کنم؟

کجاست گنبد آن چشمهای مینایی؟

تمام هفته دلم را به جمعه خوش کردم

غروب جمعه رسیده ست و باز تنهایی...

اللهم عجل لولیک الفرج